Geçtiğimiz günlerde yolum Bursa’ya düştü. Tarihiyle, doğasıyla, maneviyatıyla içimizi ferahlatan bu güzel şehirde, toplum olarak gözümüzü alıştıramadığımız bir manzarayla karşılaştım: 40 yıldır temizlenmemiş, kir ve ihmalle baş başa kalmış bir sokak çeşmesi… Çevredeki esnafa sordum; kimse bugüne kadar elini sürmemiş. Açıkçası bu ilgisizlik beni hem şaşırttı hem de üzdü. Ama madem ki gözümüzle gördük, sorumluluğu almak gerek dedim. Elime süpürgeyi, fırçayı aldım ve başladım temizlemeye. Öncesi ve sonrası arasında öyle büyük bir fark oluştu ki, insanın içi açılıyor. Sadece bir çeşme değil, adeta bir vicdan parlatıldı… Ben bu davranışı anlatmak için değil, örnek olsun diye paylaşıyorum. Belki biri görür, o da mahallesindeki bir köşeye el atar. Belki biri bir mezar taşını siler, belki bir park bankını boyar… Güzel işler bulaşıcı olsun istiyorum. Dinimiz de bizi bu konuda teşvik ediyor. Rabbimiz Kur’an’da şöyle buyurur: “Hayır işlerinde yarışın.” (Sure: Bakara, Ayet: 148) Efendimiz (s.a.v.) ise şöyle buyurmuştur: “İnsanların en hayırlısı, insanlara faydalı olandır.” (Hadis – Dârekutnî) Haydi, yarışalım! Ama bu sefer kim daha çok gösteriş yapacak diye değil; kim daha çok güzellik yapacak diye yarışalım. Temiz bir çeşme, temiz bir sokak, temiz bir kalp… Her şey birbirine bağlı. Gelin, sadece eleştiren değil; elini taşın altına koyan insanlar olalım. Çünkü temizlik sadece bedenle değil, niyetle ve gayretle yapılır.